Hiç kimseye bu kadar yumuşacık dokunmadım. Hiç kimsenin saçlarında bu kadar yoğun hissetmedim cennet kokuları. Sevmeye kıyamadım. Dokunmak için derin bir soluk almam gerekti her defasında, sevgilin bir yeri incinmesin diye. Hiç bu kadar seçmeye çalışmadım sözcükleri, sevgilinin en ufak bir kırılmasına bile dayanamam diye.

İnce beli sararken gözlerinin içine bakıyorum bütün ruhumla

Hayatı nasıl daha iyi yaşaması gerektiğini düşünürken, hiç bu kadar bir kadının ruhunu mercek altına aldığımı anımsamıyorum.

Gözlerine yürekten bakıyorum. Zihnimin derinliklerinde fotografını çektiğim utangaç bakışlarını içerken, ilk kez titriyor ruhum.

Dudaklarını delicesine öpmek istediğim sevgilidir o. Ama incitmekten korktuğum için hazzı kurban ediyorum şevkate.

En çok onun yanında ağlamak istiyorum, başımı koynuna gömerek. Ama bunu bile yapamıyorum işte! Beni ağlarken görüp üzülmesin diye.

Hayat tuhaf, aşksa dahada tuhaf bir duygu. Ve ben, bazen onu sevmekten çok kaybedersem ne yaparım diye harcıyorum çok değerli bir hazinem olan zamanı.

İlk kez bir kadına bakmaya doyamıyorum.

İlk kez bir tek kadından başka kimseyi istemiyorum.

İlk kez bir kadın gözümde tütüyor bu kadar yoğun.

İlk kez tek bir kadını seviyorum bu kadar yoğun aşkla.

İlk kez bir kadının bakışları titretiyor yüreğimi bu kadar.

İlk kez şevkat ve merhametle, şehvetin, aşkın, sevginin harmanladığı bir ruh ve beden birlikteliğini bir araya getirdim.

İlk kez coşkun bir nehirde boydan boya yıkandı ruhum, bu kadar temiz.

İlk kez onu sevdim, hiç kimseyi sevemediğim kadar büyük bir aşkla.

Halim Bahadır